Sayın Cumhurbaşkanım, Şanlıurfa’ya Her Yıl Gelin…

Sayın Cumhurbaşkanım…

Şanlıurfa’ya her gelişiniz öncesinde şehir adeta yeniden nefes alıyor. Uzun süredir ağır ilerleyen yatırımlar bir anda hız kazanıyor. Yıllardır tamamlanamayan, her seçim döneminde gündeme gelen, vatandaşın dilinde adeta “yılan hikâyesine dönen” köprülü kavşaklar birkaç hafta içinde bitirilmeye çalışılıyor. Günlerce sessiz kalan şantiyelerde iş makineleri gece gündüz çalışıyor. Aylarca görünmeyen hareketlilik, ziyaret takviminizin açıklanmasıyla birlikte kendiliğinden ortaya çıkıyor.

İnsan ister istemez düşünüyor: Demek ki istenince oluyormuş…

Siyasetçiler bir anda sahaya iniyor. Devam eden projeler hakkında peş peşe açıklamalar yapılıyor. Daha düne kadar açılış tarihi belli olmayan yatırımlar için takvimler açıklanıyor. Hatta kimi projelerin açılışının sizin teşrifinizle yapılması için büyük bir telaş başlıyor.

Bürokrasi ise adeta zamanla yarışıyor. Haftalarca çözülemeyen meseleler birkaç gün içinde çözülüyor. Evraklar hızlanıyor, telefonlar susmuyor, toplantılar artıyor. Şehrin dört bir yanında hummalı bir çalışma başlıyor. Sanki yıllardır bekleyen işler bir anda öncelikli hâle geliyor.

Şehir içindeki asfalt çalışmaları bile bu hareketlilikten nasibini alıyor. Bozuk yollar düzeltiliyor, kaldırımlar yenileniyor, refüjler elden geçiriliyor. Vatandaş da ister istemez şu soruyu soruyor: Bunların yapılabilmesi için ille de Sayın Cumhurbaşkanı’nın gelmesi mi gerekiyor?

Belki de bu sorunun cevabını en iyi Şanlıurfalılar biliyor.

Çünkü yıllardır çözüm bekleyen sorunlar hâlâ yerinde duruyor.

Suruç yolu… Her geçen gün yeni acılara sahne olan, vatandaşın “ölüm yolu” olarak adlandırdığı güzergâh hâlâ tamamlanmayı bekliyor.

GAP Sulama Projesi… Türkiye’nin en büyük kalkınma hamlelerinden biri olarak anlatılan bu proje, aradan geçen onca yıla rağmen birçok bölgede hâlâ tamamlanabilmiş değil. Toprak suya kavuşmayı bekliyor, üretici umutla gelecek sezonu hesaplıyor.

Hızlı tren… Yıllardır konuşuluyor, anlatılıyor, müjdeleri veriliyor. Ancak rayların sesi henüz bu bereketli topraklara ulaşmadı.

Hava ulaşımı ise ayrı bir başlık. Yurt içi seferlerinin artırılması, uluslararası uçuşların başlaması yıllardır dile getiriliyor. Turizm potansiyeliyle dünyanın dikkatini çeken bir şehirin, ulaşım konusunda hâlâ istenilen seviyeye gelememesi düşündürücü değil mi?

Üstelik bunlar yalnızca birkaç örnek.

Şanlıurfa; tarımıyla, sanayisiyle, turizmiyle ve genç nüfusuyla Türkiye’nin en büyük potansiyellerinden birini taşıyor. Ancak bu potansiyelin tam anlamıyla ortaya çıkabilmesi için yatırımların yalnızca ziyaret dönemlerinde değil, yılın her günü aynı kararlılıkla sürdürülmesi gerekiyor.

Belki de bu yüzden içimizden geçen dilek oldukça samimi…

Sayın Cumhurbaşkanım, keşke Şanlıurfa’ya yılda bir değil, birkaç kez gelseniz.

Çünkü görüyoruz ki her gelişiniz, şehirde yeni bir heyecan oluşturuyor. Bekleyen projeler hızlanıyor, geciken yatırımlar hareketleniyor, yıllardır çözülemeyen sorunlar yeniden gündeme geliyor. Şehrin kurumları daha hızlı çalışıyor, yöneticiler daha görünür oluyor, vatandaş da umutlanıyor.

Aslında olması gereken budur; hizmetin bir ziyaret takvimine bağlı olmaması gerekir. Devletin yatırımları, milletin ihtiyaçları ve şehirlerin geleceği takvimlere göre değil, planlara göre şekillenmelidir. Ancak yaşanan tablo, vatandaşın farklı düşünmesine de neden oluyor.

Şanlıurfa’nın beklentisi ne ayrıcalıktır ne de imtiyazdır. Bu kadim şehir yalnızca hak ettiği yatırımları, yıllardır beklediği projelerin tamamlanmasını ve verilen sözlerin hayata geçirilmesini istiyor.

Belki bir gün Suruç yolu güvenle tamamlanacak, GAP’ın sulama kanalları son tarlasına kadar ulaşacak, hızlı tren Şanlıurfa Garı’na girecek, dünyanın dört bir yanından gelen turistler doğrudan uçaklarla bu topraklara ulaşacak.

İşte o gün, Şanlıurfa yalnızca ziyaret öncesi değil, yılın her günü aynı heyecanla çalışan bir şehir olacak.

O zamana kadar ise Şanlıurfalıların ortak temennisi değişmeyecek gibi görünüyor:

“Sayın Cumhurbaşkanım… Ne olur, Şanlıurfa’ya daha sık gelin.”